ประเภทของละครไทย  ละครใน

             ละคร เป็นศิลปะการแสดงที่เป็นเรื่องราวมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ แบ่งเป็นประเภทใหญ่ๆ ได้ ๒ ประเภท คือ ละครรำและละครที่ไม่ใช่ละครรำ ซึ่งละครแต่ละประเภทมีลักษณะการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง

            ละครใน  เป็นละครที่เกิดขึ้นหลังละครนอก เดิมเรียกว่าละครข้างใน เพราะเป็นละครที่พระมหากษัตริย์ดัดแปลงมาจากละครนอก ใช้ผู้หญิงแสดงล้วน และแสดงในเขตพระราชฐานเท่านั้น ต่อมาเรียกให้สั้นเหลือแต่ “ละครใน”

ละครใน

  เป็นละครที่เกิดขึ้นหลังละครนอก เดิมเรียกว่า ละครข้างใน ละครนางในหรือละครในพระราชฐาน และแสดงในพระราชฐานเท่านั้น ต่อมาเรียกให้สั้นลงจึงเหลือแต่ “ละครใน”

  วิธีการแสดง ละครในเป็นละครที่มีแบบแผนเฉพาะตัวเน้นความงดงามของท่ารำ กระบวนการรำต้องพิถีพิถัน มีความอ่อนช้อย บทกลอนที่ใช้ต้องเลือกสรรบทกลอนที่มีสำนวนสละสลวย
เพลงที่ขับร้องเน้นความไพเราะเป็นสำคัญ

  การแต่งกาย พิถีพิถันตามแบบเครื่องต้นเครื่องทรงของกษัตริย์ เรียกว่า การแต่งกายยืนเครื่อง

  ดนตรีและเพลงร้อง นิยมใช้ปี่พาทย์เครื่องคู่ ส่วนเพลงร้องมีทำนองและจังหวะช้า มีคำว่า “ใน” ต่อท้ายเพลง เช่น ช้าปี่ใน โอ้โลมใน

  เรื่องที่แสดง มีเพียง ๓ เรื่อง คือ รามเกียรติ์ อุณรุท และอิเหนา