ประเภทของละครไทย  ละครนอก

ละคร เป็นศิลปะการแสดงที่เป็นเรื่องราวมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ แบ่งเป็นประเภทใหญ่ๆ ได้ ๒ ประเภท คือ ละครรำและละครที่ไม่ใช่ละครรำ ซึ่งละครแต่ละประเภทมีลักษณะการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองละครโนรา-ชาตรี เป็นละครที่เก่าแก่ที่สุด เป็นต้นเค้าของละครประเภทอื่นๆ มีกำเนิดมาตั้งแต่สมัยอยุธยา การแสดงมักเล่าเรื่องของกษัตริย์ 

ละครนอก

  เป็นละครที่ปรับปรุงมาจากละครโนรา-ชาตรี มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยา

        วิธีการแสดง แต่เดิมใช้ผู้ชายแสดงล้วน การดำเนินเรื่องรวดเร็ว ตลกขบขัน คำที่ใช้เป็นคำตลาด ไม่เคร่งครัดต่อระเบียบแบบแผนจารีตประเพณี

ผู้แสดงละครนอกจะต้องมีความคล่องแคล่ว สามารถหาคำพูดมาใช้ในการแสดงอย่างทันเหตุการณ์  เพราะขณะแสดงต้องเจรจาเอง ในสมัยต่อมามีผู้หญิงแสดงร่วมด้ว

        การแต่งกาย ในระยะแรกแต่งตัวอย่างคนธรรมดาสามัญ ต่อมามีการแต่งกายให้งดงามมากขึ้น เพราะเลียนแบบมาจากละครในเรียกการแต่งกายลักษณะนี้ว่ายืนเครื่อง

       ดนตรีและเพลงร้อง มักใช้ปี่พาทย์เครื่องห้าหรือเครื่องคู่ เพลงร้องเป็นเพลงชั้นเดียวหรือเพลงสองชั้นที่มีจังหวะกระชับรวดเร็ว มักมีคำว่า “นอก” ต่อท้าย

มักเป็นเรื่องจักรๆ วงศ์ๆ เรื่องที่แสดงเช่น คาวี พิกุลทอง มณีพิชัย