นาฏศิลป์อินเดีย

ตำนานเกี่ยวกับนาฏศิลป์อินเดียนี้เกี่ยวข้องกับพระพรหม ซึ่งเป็นผู้สร้างนาฏยเวทขึ้น
ตามข้อสันนิษฐานว่าพระภรตฤๅษีเป็นผู้แต่ง แต่เขียนในลักษณะผู้เล่าเรื่องนาฏยเวทที่ได้
เรียนมาจากพระพรหม

  นาฎศิลป์อินเดียที่มีชื่อเสียงและเป็นที่แพร่หลาย มีดังนี้

  ๑.  ภารตราฏยัม

  ๒.  กถัก

  ๓.  กถกฬิ หรือกถักกฬิ

  ๔.  มณีปุรี

๑.  ภารตนาฏยัม เป็นนาฏศิลป์ของอินเดียตอนใต้ เป็นการแสดงที่ใช้ผู้หญิงแสดงและนิยมแสดงเดี่ยว มีลีลาการใช้จังหวะเท้าที่รวดเร็ว
มีความหมายในท่ารำ ใช้ศิลปะการร่ายรำตามตำรานาฏยศาสตร์ของพระภรตฤๅษี

  การแต่งกาย ผู้หญิงจะสวมเสื้อรัดรูป คอกว้าง แขนสั้น ตัวสั้น
ถึงใต้อก ห่มสาหรี เกล้ามวยต่ำหรือสูงประดับดอกไม้ เจิมจุดแดงกลางหน้าผาก

๒.  กถัก เป็นนาฏศิลป์ของอินเดียตอนเหนือ นิยมแสดงเดี่ยว ผู้แสดงอาจเป็นหญิงหรือชายก็ได้ เป็นการผสมระหว่างวัฒนธรรมฮินดูและมุสลิม มีบทร้องเกี่ยวกับเทพเจ้าของฮินดูและเรื่องราวจากวรรณคดี

  การแต่งกาย ผู้หญิงสวมเสื้อคอกว้าง แขนสั้น เอวลอย ห่มสาหรี
เกล้ามวยผม ใช้สาหรีคลุมผม ผู้ชายแต่งกายคล้ายกัน ใช้ผ้าโพกศีรษะ

๓.  กถกฬิ หรือกถักกฬิ เป็นนาฏศิลป์ของอินเดียตอนใต้ นิยมแสดงเป็นเรื่องแบบละครเป็นมหากาพย์ เช่น มหาภารตะ รามายณะ
ใช้ผู้ชายแสดงล้วน ใช้ภาษาซับซ้อน มีการแต่งหน้าที่ประณีตโดยใช้สีธรรมชาติ

  การแต่งกาย นุ่งกระโปรงยาว ใส่สุ่มด้านใน มีเครื่องประดับ ศีรษะ
เป็นมงกุฎใหญ่ มีรัศมีอยู่ด้านใน